1 Μάη 1886, Σικάγο Οι ρίζες της Πρωτομαγιάς

«Θα έρθει η μέρα που η σιωπή μας θα είναι πιο δυνατή από τις φωνές
που καταπνίγεται σήμερα»


1 Μάη 1886, Σικάγο
Οι ρίζες της Πρωτομαγιάς

Το 1887 τέσσερις αναρχικοί του Σικάγου εκτελέσθηκαν. Ένας Πέμπτος εξαπάτησε το δήμιο αυτοκτονώντας στη φυλακή. Τρεις ακόμη θα περνούσαν 6 χρόνια στη φυλακή μέχρι που πήραν χάρη από τον κυβερνήτη Altgeld που είπε ότι η δίκη που τους καταδίκασε χαρακτηρίστηκε από "υστερία, ένα τσούρμο ενόρκους και έναν προκατειλημμένο δικαστή". Το κράτος είχε, σύμφωνα με τα λόγια της δίωξης, θέσει την "Αναρχία … σε δίκη" και ήλπιζε ότι οι θάνατοί τους θα ήταν επίσης ο θάνατος της αναρχικής ιδέας.

Οι αναρχικοί ήταν οργανωτές συνδικάτων και η Πρωτομαγιά έγινε διεθνής ημέρα εργαζομένων για να θυμίζει τη θυσία τους. Καταδικάστηκαν με ψεύτικες κατηγορίες για τη ρίψη μιας βόμβας στην εισβολή της αστυνομίας σε μια διαδήλωση στο Σικάγο. Η διαδήλωση αυτή ήταν τμήμα απεργίας με αίτημα το 8ωρο, στην οποία συμμετείχαν 400.000 εργάτες του Σικάγου και ξεκίνησε την 1η Μάη του 1886.

Η αναρχική ιδέα δεν πέθανε στο Σικάγο το 1887. Σήμερα εμπνέει ένα νέο κύμα του αγώνα ενάντια στον παγκόσμιο καπιταλισμό. Ενώσου σε αυτόν τον αγώνα.

Στ. Ξαρχάκος - Γ. Κοντογιώργης: Ανοιχτή επιστολή προς τους συμπολίτες μας

 Αισθανόμαστε ότι έχουμε χρέος ως πολίτες αυτής της
 χώρας, να απευθυνθούμε στους συμπολίτες μας, να τους διατυπώσουμε τη γνώμη μας και να τους καλέσουμε να συνειδητοποιήσουν ότι το ελληνικό πρόβλημα έχει ως πρωτογενή αιτία το ιδιοτελές όσο και δυναστικό κράτος, που εγκατέστησε το κομματικό σύστημα στη χώρα από τη δεκαετία του 1980. Ότι δηλαδή η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει την άρση των πυλώνων  που οδήγησαν στην καταστροφή: Οι οποίοι είναι: η κομματική ιδιοποίηση του πολιτικού συστήματος, το δυναστικό και εκφαυλισμένο κράτος και η νομοθεσία που θεσμοθετεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Να αντιληφθούν, επομένως, ότι η λύση δεν βρίσκεται στην εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία, αφού η πολιτική τάξη εξάντλησε τα όριά της: ούτε θέλει ούτε μπορεί να αλλάξει και μάλιστα να υπερβεί τον εαυτό της.

Η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει ...

Οι μαθητές του 3ου Λυκείου Μυτιλήνης  μαζί με το Καθηγητή κ. Γιώργο Κοντέλλη συμμετείχαν στο διαγωνισμό CanSat στη Νορβηγία (23-26/04/2012)  και μας χάρισαν τη δεύτερη θέση.  Η δική τους  κατασκευή  με τίτλο “Icaromenippus 3D ¨ αφορούσε ένα δορυφόρο με τη χρήση του οποίου απεικόνισαν τρισδιάστατα την επιφάνεια της Γης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι  το 3ο  Λύκειο ήταν  το μοναδικό σχολείο της Ελλάδας που συμμετείχε στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό, μαζί με άλλα 14 συνολικά σχολεία από διάφορες χώρες της Ευρώπης, όπως το Βέλγιο, η Γαλλία, η Νορβηγία, η Ρουμανία, η Ισπανία κ.ά..


Απο:Lesvosnews

CATASTROIKA

http://www.dailymotion.com/video/xqdvex_catastroika_shortfilms#

Μην ψηφίσουν οι ποιητές

 Του Οδυσσέα Ιωάνου


Απαιτούν να μην ψηφίσουμε θυμωμένοι. Μην προτάξουμε την οργή έναντι της λογικής. Πώς ξεθυμώνεις κάποιον; Μία λύση είναι η γιόγκα. Αν δε, συνδυαστεί με διαλογισμό, είσαι πολύ κοντά. Γίνεσαι μέρος του Ένα, του Όλον. Υπάρχουν και άλλα επίπεδα ύπαρξης, μην κολλάς, ξεκόλλα! Γίνε εκείνο που διαπερνά τα πάντα, που τίποτα δεν το υπερβαίνει, και το οποίο, όπως ο συμπαντικός χώρος γύρω μας, γεμίζει τα πάντα πλήρως και από μέσα κι απ΄έξω. Γίνε εκείνο το υπέρτατο μη δυαδικό Είναι. Να γλιστράς σαν αφρόψαρο μέσα στο ενσυνείδητο, αφήνοντας πίσω σου μία φυσαλίδα πόνου, αφού πρώτα αποδεχτείς μέσω  μιας νοητικής αυτοπραγμάτωσης πως το σώμα σου είναι κάτι δευτερεύον και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί απόδειξη ύπαρξης. Πάρε βαθιές ανάσες, σαν να περιέχεις τον κόσμο, και μέσω απολύτως ελεγχόμενων εκπνοών βγάλε το κακό. Φωτοσύνθεση.
 
Μην μας πάρεις στον λαιμό σου με την τσαντίλα σου. Κατάλαβέ το, δεν υπάρχει άλλη πρόταση. Δεν υπάρχουν τρόποι, δεν υπάρχουν δρόμοι, οι εναλλακτικές είναι παραπλανητικές διαθλάσεις του μυαλού, παιχνίδια που σου παίζουν τα θυμικά σου υπολείμματα. Δεν ξέρω τι θα κάνεις μέχρι την άλλη 
Κυριακή αλλά αν δεν ημερώσεις την οργή σου, πιες ένα μπουκάλι ουίσκι και κάτσε σπίτι σου. Πόσες φορές πρέπει να σου το πούνε; Τα εκλογικά κέντρα δεν είναι για ποιητές. Οι τουαλέτες που πας να μπεις μάγκα μου, είναι οι γυναικείες!
    
Απόρριψε δίχως δεύτερη σκέψη το μη ολοκληρωμένο, το ατελές. Γίνε χώρος αφιλόξενος για την ύλη, μία υδρορροή που στέλνει στο κοσμικό επέκεινα τα απόνερα του φόβου, μία γλώσσα που παίζει μέσα σε ένα στόμα τον χρόνο.
Άντε μπράβο, άντε να σε χαρώ. Και άσε τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά να κάνουν την δουλειά τους...
Υ.Γ Αν δεν δεις αποτέλεσμα, επανάλαβε τις ίδιες ασκήσεις, αλλά αυτή τη φορά με περιοδικές ανατάσεις χειρών.

protagon.gr

Σάββας Μετοικίδης

 

«ΒΙΑ είναι να δουλεύεις 40 χρόνια για ψίχουλα και να αναρωτιέσαι αν ποτέ θα βγεις στη σύνταξη.

ΒΙΑ είναι τα ομόλογα, τα κλεμμένα ασφαλιστικά ταμεία, η χρηματιστηριακή απάτη.

ΒΙΑ είναι να αναγκάζεσαι να παίρνεις ένα στεγαστικό δάνειο που τελικά το πληρώνεις χρυσό.

ΒΙΑ είναι το διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη να σε απολύει όποια στιγμή θέλει.

ΒΙΑ είναι η ανεργία, η προσωρινότητα, τα 700 ευρώ με ή χωρίς ένσημα.

ΒΙΑ είναι τα εργατικά «ατυχήματα», επειδή τα αφεντικά περιορίζουν τα εξόδά τους εις βάρος της ασφάλειας των εργαζομένων.

ΒΙΑ είναι να παίρνεις ψυχοφάρμακα και βιταμίνες για να ανταπεξέλθεις στα εξαντλητικά ωράρια.

ΒΙΑ είναι να είσαι μετανάστρια, να ζεις με το φόβο ότι θα σε πετάξουν ανά πάσα στιγμή έξω από τη χώρα και να βιώνεις μια διαρκή ανασφάλεια.

ΒΙΑ είναι να είσαι ταυτόχρονα μισθωτή, νοικοκυρά και μάνα.

ΒΙΑ είναι να σου πιάνουν το κώλο στη δουλειά και να σου λένε «Χαμογέλα ρε τι σου ζητάμε;»

Γιατί λείπω

 Του Γιάννη Βαρουφάκη

Από το παράθυρο του ξενοδοχείου, στο Seattle, διακρίνω μια μοναχική φιγούρα στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ένας μοναχικός διαδηλωτής, φορώντας ένα ζωστήρα που κρατάει όρθιες δύο μεγάλες Συριακές σημαίες, σηκώνει στον αέρα ένα χαρτόνι γεμάτο συνθήματα που βουβά μεταφέρει τον πόνο του, την απόγνωση του για την δοκιμαζόμενη πατρίδα του. Μέσα στην παγωνιά, με τα αυτοκίνητα να περνούν δίπλα του και ελάχιστους πεζούς να τον προσπερνούν, κάθεται όρθιος, απτόητος, σιωπηλός για ώρες.
Πριν τον παρατηρήσω, καθισμένος στον υπολογιστή μου κι έτοιμος να γράψω το άρθρο της εβδομάδας για το protagon, σκόπευα να σας γράψω άλλο ένα άρθρο για την Κρίση, συγκεκριμένα για το συνέδριο στο Βερολίνο στο οποίο θα βρίσκομαι όταν θα διαβάζετε τούτες τις γραμμές. Δεν τα κατάφερα. Η εικόνα του Σύρου στην διασταύρωση μιας ψυχρής αμερικανικής μεγαλούπολης με μαγνήτιζε και μου υπέβαλε επίμονα το ερώτημα: Τι κάνεις εσύ εδώ; Γιατί λείπεις από την δική σου, χειμαζόμενη, χώρα;

Προγραμα των πρωτων 100 ημερων .

 του Δημήτρη Καζάκη

1. Απεγκλωβισμός από το ευρώ και την ΟΝΕ το ταχύτερο δυνατό και επιστροφή σε Εθνικό νόμισμα. Όσο η χώρα βρίσκεται υπό το καθεστώς του ευρώ είναι υποχρεωτικά
 εκτεθειμένη στις πιέσεις, τους εκβιασμούς και τις επιδρομές της Διεθνούς κερδοσκοπίας, είναι παντελώς ανοχύρωτη απέναντι στις πιο ασύδοτες δυνάμεις της αγοράς και λειτουργεί ως αναλώσιμο είδος για τα διευθυντήρια της Ευρωζώνης, που κινούνται με πρωταρχικό κριτήριο το συμφέρον και τη στήριξη της οικονομίας των ισχυρών.

2. Το αποφασιστικό σπάσιμο του φαύλου κύκλου του χρέους. Η σημερινή υπερχρέωση αποτελεί αφενός προϊόν ενός παρασιτικού κράτους, φέουδου πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων και αφετέρου προνομιακό πεδίο εξάρτησης της οικονομίας και εξαγοράς του κράτους -ως σύνολο- από τους πιο αδίστακτους κερδοσκόπους της αγοράς. Η οικονομία και η κοινωνία δεν μπορεί να συνθλιβεί υπό το βάρος της εξυπηρέτησης των χρεών. Οι απλοί εργαζόμενοι δεν έχουν καμία...
υποχρέωση να αποπληρώσουν χρέη, προϊόντα τοκογλυφίας, ρεμούλας και κερδοσκοπίας.

Είναι βιώσιμη η αντιπροσωπευτική δημοκρατία;

Κόμμα Πειρατών Ελλάδας (Ετσι καί αλλιώς 
κλέφτες και αρματολοί έκαναν την δουλειά με τους Τούρκους ) Λές?

http://www.youtube.com/watch?v=uDsc-i3Fzo4&feature=bf_next&list=PL15B57B973FCA31C0&lf=plpp_video


http://www.youtube.com/watch?v=lu_N0FajhKE&feature=bf_prev&list=PL15B57B973FCA31C0&lf=plpp_video

Άνεμος αναταραχής φυσά σε διάφορα κράτη ανά τον κόσμο. Καθώς τα έθνη δοκιμάζονται από τις κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις, οι λαοί δεν αισθάνονται πλέον πως υπηρετούνται από τους εκλεγμένους αξιωματούχους τους.
Είναι άραγε μια προσωρινή ανωμαλία ή ένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα της παραδοσιακής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας;
Σε όλο τον κόσμο, οι πολίτες, αποκομμένοι από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων και τους ηγέτες τους, έχουν
αρχίσει να εξεγείρονται. Συμβαίνει ειρηνικά στην Ισπανία, με τις μη βίαιες διαμαρτυρίες των indignados, βίαια και χαοτικά στη Βρετανία, με ταραχές, λεηλασίες και εμπρησμούς.

Τι κερδίζουμε με Λογισμικό ανοιχτού κώδικα στο Δημόσιο;

http://www.pirateparty.gr/
Ο όρος λογισμικό ανοιχτού κώδικα (Open Source Software) ^[1][2] αναφέρεται σε προγράμματα υπολογιστών που ο κώδικας τους είναι διαθέσιμος στους χρήστες, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν, να αντιγράφουν και να τροποποιούν το λογισμικό χωρίς να χρειάζεται να πληρώσουν κάποιο αντίτιμο.
Δεν αποτελεί απλά ένα μοντέλο παραγωγής και διανομής, αλλά μια γενικότερη φιλοσοφία που βασίζεται στην εθελοντική προσφορά και συνεισφορά στην κοινότητα, καθώς και στη δύναμη της συλλογικής δράσης.
Η υιοθέτηση λύσεων ανοιχτού λογισμικού στο δημόσιο τομέα μιας χώρας μπορεί να έχει σημαντικά οφέλη για τους πολίτες της:

Αυτά που δεν μας είπαν ποτέ: ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ – Γιατί υποδουλώθηκε η χώρα. Η μεγάλη μελέτη.

Δημοσιεύουμε σήμερα την συνοδευτική επιστολή της μελέτης με αποδέκτες τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους αρχηγούς των κομμάτων και τους βουλευτές.
Η μελέτη έγινε με εθελοντική εργασία επιφανών επιστημόνων χωρίς κρατική ή κομματική αλληλεξάρτηση. Συμμετείχαν Έλλαδιτες και Έλληνες του εξωτερικού (ομογενείς).

Έναν ψυχίατρο, ρε παιδιά!

 Μετά την αυτοκτονία του Δημήτρη Χρίστουλα στο Σύνταγμα, οι δημοσιογράφοι των καθεστωτικών ΜΜΕ έχουν στραφεί στους ψυχιάτρους και τους ψυχολόγους. Βέβαια, δεν τους ρωτάνε για τους εαυτούς τους –αν και είναι όλοι για ζουρλομανδύα- αλλά για αυτούς που αυτοκτονούν. Και είναι γεμάτοι απορίες.
Έπρεπε να αυτοκτονήσει ένας συνάνθρωπός μας στο Σύνταγμα,
για να αναγκαστούν το Mega και ο ΣΚΑΪ να παραδεχτούν πως οι αυτοκτονίες στη χώρα πέφτουν βροχή εδώ και δυο χρόνια. Φυσικά, το κάνουν με μισή καρδιά – θα προτιμούσαν να μην αναφερθούν στις αυτοκτονίες αλλά αναγκάζονται από την οργή των πολιτών.

....Το Γράμμα....

Από την Οικουμενικότητα του Διαφωτισμού στα Μεταμοντέρνα Αδιέξοδα: Αναζητώντας το Μίτο του Ορθού Λόγου.

Tού: Ζήση Παπαδημητρίου

Η συζήτηση για το μεταμοντέρνο άρχισε ουσιαστικά στα μέσα της δεκαετίας του '70 και συνδέεται άμεσα με την κρίση του συ­στήματος αξιών της νεωτερικότητας. Τόσο οι συντηρητικές όσο και οι «προοδευτικές» παραλλαγές του μεταμοντέρνου εκφράζουν κατά την άποψή μου την απογοήτευση της αστικής διανόησης για τη διάψευση των επαγγελιών του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Αποτελούν, όπως πολύ σωστά έχει επισημανθεί, «φιλοσοφίες του συμβιβασμού», καθώς
«θεωρούν αδύνατη ή και απίθανη την αλλαγή του κόσμου», με το πρόσχημα ότι η κριτική αδυνατεί να επηρεάσει τις εξελίξεις στον πλανήτη μας «επικροτώντας έτσι την ισχύουσα τάξη πραγμάτων, το status quο». Αμφισβητώντας την αποδεικτική ισχύ του ορθού Λόγου, οι θε­ωρητικοί του μεταμοντέρνου διατείνονται πως η κατανόηση της πολυπλοκότητας των σύγχρονων κοινωνιών προϋποθέτει τη χειραφέτηση της σκέψης από τα ορθολογικά αξιώματα της νεωτερικότητας.

Γερμανικές αποζημιώσεις: και μετά ξυπνήσαμε

 του Σωτήρη Ξενάκη

 Η προεκλογική περίοδος στην Ελλάδα έχει πάντα και τα ωραία  της. Μάθαμε για παράδειγμα πριν από λίγες μέρες από τα πλέον επίσημα χείλη ότι για τη χώρα μας δεν έχει παραγραφεί το ζήτημα των Κατοχικών αποζημιώσεων από την Γερμανία. Στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, ο υπουργός Εξωτερικών Σταύρος Δήμας, διαβεβαίωσε πως «η Ελλάδα ποτέ δεν παραιτήθηκε των αξιώσεων της και δεν πρόκειται να το κάνει». Κι έσπευσε μάλιστα να διευκρινίσει ότι «η χώρα μας διατηρεί το δικαίωμα να χειριστεί το θέμα τη στιγμή με τον τρόπο που θα κρίνει καταλληλότερο και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των παραμέτρων έχοντας κάνει ανάλογη προετοιμασία».

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ - Είμαστε υπο κατοχή

 

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ

Από τον Χρίστο Λογαρίδη

Είμαστε υπο κατοχή

Για έναν δημοσιογράφο, μια συνέντευξη με έναν μεγάλο άνθρωπο, έναν ζωντανό μύθο, όπως ο Χρόνης Μίσσιος, είναι παράσημο. Όταν όμως κάθεσαι δίπλα του, καταλαβαίνεις πως δεν μπορείς να κάνεις μια συνέντευξη, πως απλά είσαι τυχερός που μπορείς να βιώσεις την σοφία του. Τον συνάντησα στο σπίτι του στο Μικροχώρι, όπου με υποδέχτηκε παρέα με έναν υπέροχο κατάλευκο λύκο. Οι άνθρωποι της εξουσίας τον βασάνισαν, αλλά δεν έχασε ποτέ την αγάπη του για την ζωή και τους ανθρώπους και έκανε τον πόνο φάρο αγάπης για όλους μας, που λίγο αν του μοιάσουμε, μπορούμε να αλλάξουμε κάθε άδικο κόσμο.

Κύριε Μίσσιο, ξαφνικά όλα τα κανάλια μιλάνε για την βία που ασκούν οι πολίτες στους πολιτικούς, με τα γιαούρτια, αλλά δεν λένε για την βία του να σου κόβουν τον μισθό, την σύνταξη, τα όνειρα, την ζωή…

Θεόφιλος

Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, γνωστός απλά ως Θεόφιλος, γεννήθηκε στη Βαρειά της Λέσβου, μεταξύ του 1867 και 1870, πρώτο παιδί μια φτωχής οικογένειας που απέκτησε άλλα επτά στη συνέχεια. Το ενδιαφέρον του για τη ζωγραφική εκδηλώθηκε από νωρίς και φέρεται να ήταν αντιστρόφως ανάλογο με την απόδοσή του στα σχολικά θρανία. Τα βιογραφικά στοιχεία για το Θεόφιλο είναι σκόρπια και ασαφή. Σύμφωνα με διάφορες μαρτυρίες έφυγε από το νησί σε ηλικία 18 περίπου ετών και πέρασε κάποια χρόνια της ζωής του στη Σμύρνη. Από την μικρασιατική πόλη έφυγε ύστερα από κάποιο επεισόδιο για να φτάσει στην Αθήνα, όπου κατά τον «ατυχή πόλεμο» του 1897 επιχείρησε να καταταγεί στο στρατό, χωρίς όμως να γίνει δεκτός.